In Daniël 6 lezen we het bekende verhaal over Daniël die in de leeuwenkuil gegooid werd. Aan het eind van het verhaal staat: ‘Daniël werd uit de kuil getrokken, en hij bleek ongedeerd te zijn, want hij had op zijn God vertrouwd’ (Daniël 6:24). Ook David vertrouwde op God: ‘…ik stel al mijn vertrouwen op Uw goedheid en liefde. In mijn hart is vreugde omdat ik zeker weet dat U voor bevrijding zorgt. Ik wil een loflied voor de HERE zingen, want Hij helpt mij altijd’ (Psalm 13:6).

Betekent dit dat we altijd bevrijd worden uit de leeuwenkuilen? Nee! Jakobus werd niet bevrijd uit zijn leeuwenkuil. Hij stierf in de gevangenis door onthoofding. Stefanus werd niet bevrijd uit zijn leeuwenkuil. Hij stierf door steniging. Soms begrijpen we niet waarom God het één wel doet en het ander niet. Probeer niet alles te begrijpen. Hebreeën 2:9 zegt: ‘Doch thans zien wij nog niet, dat hem alle dingen onderworpen zijn; maar we zien Jezus met heerlijkheid en eer gekroond.’ (NBG) We mogen vasthouden aan die vier prachtige woorden: ‘maar we zien Jezus’.
Christen zijn betekent leven met dat conflict. We zullen moeten leven met de realiteit dat we niet alles begrijpen. Dat is wat de Bijbel noemt, leven in geloof. We leven in vertrouwen op God en vertrouwen impliceert dat we niet alles begrijpen. Aanvaard dat we niet overal een antwoord op krijgen! Maar blijf op God vertrouwen!

Daniël vertrouwde op God. Vanuit dat fundament van vertrouwen was hij ook vastbesloten om Gods wil te doen. Hij vertrouwde erop dat als hij Gods wil zou doen, hij dan altijd en hoe dan ook goed zou uitkomen. Vanuit dat fundament van vertrouwen bewaarde hij zijn hart. Hij kon zijn tegenstanders vergeven, omdat hij op God vertrouwde. Hij gaf het oordeel in vertrouwen over aan God.