Voor de release van “Identiteit” waren we begonnen met een serie van blogs rondom het thema “Onderweg met God”.  In 5 blogs behandelen we punten die ons kunnen helpen, onderweg met God naar het bereiken van Zijn dromen voor ons. Deze punten heb ik een paar jaar geleden ook beschreven in mijn boek Droom in uitvoering.

Deze week deel 2 – reken af met het verleden:

Het volk Israël had in Egypte vreselijke dingen meegemaakt. Vierhonderd jaar slavernij, mishandeling en vernedering door de vijandelijke onderdrukker. En daarbij nog het bange vermoeden dat God hen vergeten was, wat zorgde voor gevoelens van verwerping. Al die pijn, verwondheid, al die haat en woede ook, zaten diep in hun wortels.

Onder leiding van Mozes kan het volk dan eindelijk Egypte ontvluchten. Ze worden verlost van hun onderdrukker. Ze zijn blij, ze juichen, ze dansen, het is feest. Maar dan, na drie dagen lopen door de woestijn, komen ze tenslotte bij water. Ze drinken het, maar het is bitter. En wat je dan ziet gebeuren is dat ze direct vanuit hun pijn en verwondheid van het verleden reageren… Ze waren wel bevrijd uit Egypte, maar de bittere ervaringen van Egypte zaten nog in hen!

Onze eerste neiging is misschien om de Israëlieten hierin te veroordelen. Hoe konden ze zo ondankbaar reageren? Maar als we even wat langer nadenken, beseffen we dat we allemaal wel tegen onverwerkte problemen uit het verleden aanlopen.

Als christen word je bij je bekering verlost en uit het duistere koninkrijk van de vijand gehaald en overgeplaatst naar het koninkrijk van God. Wat ben je dan blij, al het oude is voorbij, je bent een nieuwe schepping…

Totdat je ontdekt dat er van binnen nog van alles zit, zowel zonde als pijn! Ik geloof dat veel van de problemen waardoor mensen hun droom niet bereiken, zijn terug te voeren op niet verwerkte emoties uit het verleden.
Niemand is opgegroeid in een volmaakt gezin, hoe goed je ouders het ook bedoelden. Zij hebben fouten gemaakt. Je ontkomt er niet aan dat je bepaalde emotionele littekens hebt opgelopen; is het niet in je opvoeding, dan mogelijk in de tijd erna. Je kunt het verleden proberen te ontkennen. Je kunt het krampachtig proberen weg te stoppen. Sterke persoonlijkheden zijn vaak heel lang in staat om die negatieve, pijnlijke gevoelens onder de duim te houden… Maar het is niet gezond! Het zal moeten genezen. Want je kunt niet op een goede manier de toekomst ingaan als je het verleden niet verwerkt hebt!

Dit is belangrijk als we het hebben over het wandelen in je bestemming. Vraag jezelf dus af of er nog emotionele verwondingen uit je verleden zijn die jouw pogingen om je droom te bereiken, ondermijnen. Want als je geestelijk wilt groeien en je bestemming wilt bereiken, dan zul je met het verleden moeten afrekenen. Daar ben je zelf verantwoordelijk voor. Je bent niet verantwoordelijk voor wat je is aangedaan, maar wèl voor hoe je ermee omgaat.