‘Net als veel volwassenen steek ik behoorlijk veel tijd, energie en geld in het besturen, het bijschaven, het beschermen en het verdedigen van mijn eigen privé-koninkrijkje, het Kay-koninkrijk. Natuurlijk zeg ik dat nooit hardop en ben ik verontwaardigd als iemand ook maar suggereert dat ik zo ben, maar in werkelijkheid is het een strijd die ik elke dag ervaar. En u ook. Ik regeer over mijn koninkrijk met ijzeren hand en bescherm mijn territorium, mijn bezittingen, mijn reputatie, mijn imago, mijn waardigheid en mijn rechten als koningin. Ik heb alles onder controle.’
(Uit: ‘Ik geef me over God!’ van Kay Warren.)

Hebben wij niet allemaal de neiging om ons eigen koninkrijkje te bouwen? We willen graag het overzicht houden. We willen de dingen kunnen controleren en desnoods naar onze hand zetten.
Bovendien willen we mensen die ons lief zijn dichtbij ons houden en beschermen. We willen controle houden om invloed te hebben, zodat de dingen gaan zoals wij graag willen dat ze gaan, zodat zal gebeuren wat wij in ons hoofd hebben.

Velen van ons vinden het moeilijk om onze kinderen, onze geliefden, onze idealen, onze plannen en onze dromen los te laten.

Loslaten is ook niet gemakkelijk. Maar toch is het de enige weg om werkelijk vrij te zijn. Jezus zegt in Lukas 6 vers 37 ‘Laat los, en gij zult losgelaten worden.’

Loslaten is eigenlijk ophouden voor God te spelen. Het is komen op een punt waarop je zegt: ‘Heer, het maakt mij niet uit, ga uw gang maar met mij, U weet wat het beste is.’