Het is zover! Het drieluik is compleet. Het derde deel, Autoriteit, is ook verschenen. Mocht je hem willen bestellen, dan kan dat hier. Natuurlijk wil ik je graag enthousiast maken voor dit nieuwe boekje. Daarom de komende weken een paar teasers, te beginnen met de inleiding. Ik hoop dat je ervan geniet!

Een poosje terug dacht ik: wat is eigenlijk een normaal christelijk leven? Waaraan herken je een christen? Is dat iemand die trouw naar de kerk gaat, de Bijbel leest, bidt, zijn tienden betaalt, zich niet bedrinkt, niet vloekt en niet naar foute films kijkt? Is dat de norm, die we met flink wat inspanning misschien nét kunnen halen? Is dat hoe we bekend willen staan? Of is er meer?
Het wordt tijd om het normale christelijke leven te herdefiniëren, want de basis daarvoor werd in de eerste gemeente gelegd. Het boek Handelingen staat vol verslagen van genezingen, bevrijdingen en wonderlijke gebeurtenissen. De kerk van de eerste eeuw heeft de voor hen toen bekende wereld binnen dertig jaar volledig op zijn kop gezet. Het licht van God scheen uitbundig en verdreef de duisternis! Het Koninkrijk van God brak krachtig door en de christenen hadden een enorme impact op de maatschappij. Ze wandelden in grote autoriteit: dat was de alledaagse werkelijkheid en dát mag ook voor ons normaal gaan worden. De heilige Geest speelt daar een belangrijke rol in. Jezus beloofde aan zijn leerlingen dat Hij de Vader zou vragen een helper te sturen. Met deze Goddelijke helper bedoelde Jezus de heilige Geest. Iedere gelovige mag zich bewust zijn van de realiteit van de heilige Geest, zonder Hem kunnen we nooit Gods kracht in ons leven ervaren. Toen de apostelen mannen moesten selecteren om een aantal praktische taken van hen over te nemen, keken ze niet in de eerste plaats naar natuurlijke bekwaamheden. Ze kozen bewust mannen uit die vervuld waren met de heilige Geest, omdat ze wisten dat de heilige Geest ervoor zorgde dat deze mannen bijzonder waren (Hand. 6:3). De vroege christenen hadden de boodschap van Jezus goed begrepen, ze wisten hoe belangrijk het was om in totale afhankelijkheid van de heilige Geest te leven.

Daar kwam Dwight L. Moody ook achter. Moody was aan het einde van de negentiende eeuw voorganger van een kerk in Chicago. Hij vond dat hij het aardig deed, maar twee oudere dames in zijn kerk merkten een gebrek aan geestelijke kracht bij hem en begonnen te bidden dat Moody de doop in de heilige Geest zou ontvangen. Toen deze gebedsstrijdsters dit aan hem vertelden, vroeg hij hun waarom ze voor hem baden. ‘Omdat u kracht nodig hebt’, antwoordden zij. Hij bedankte hen voor hun gebeden, maar maakte hun vervolgens duidelijk dat dat niet nodig was. Hij meende al kracht te hebben, hij was tenslotte leider van een grote kerk waar mensen tot geloof kwamen. Toch baden deze vrouwen stug door en Moody begon te beseffen dat er in zijn bediening niet veel van de bovennatuurlijke kracht aanwezig was die hij in de Bijbel aantrof bij gewone christenen. In Handelingen 2 zag hij duidelijk dat iemand alleen door een uitstorting van de heilige Geest de kracht ontving om getuige van Jezus te kunnen zijn. Uiteindelijk kwam hij tot de conclusie dat hij deze kracht inderdaad nodig had. Hij begon ervoor te bidden en ook vroeg hij de twee vrouwen of ze met hem wilden bidden dat God zijn kracht over hem zou uitstorten. De vrouwen baden vol overgave voor hem opdat hij vervuld zou worden met de heilige Geest. Toen kwam er een grote honger in zijn ziel en hij wist niet wat het was. Hij begon te huilen, zoals hij nog nooit had gedaan. De honger werd zo groot dat hij niet verder wilde leven als hij deze kracht voor de dienst van God niet zou ontvangen. Terwijl Moody in deze geestelijke toestand verkeerde, werd Chicago in oktober 1871 door een grote brand in de as gelegd. Moody’s huis en kerk vielen ook aan het vuur ten prooi. Maar de brand doofde zijn verlangen niet naar het vuur van de Geest en hij riep al die tijd tot God om hem te vervullen. Tot hij op een dag, terwijl hij in een straat in New York liep, vervuld werd met Gods Geest. Midden in die drukke, hectische stad werd zijn gebed verhoord. Moody getuigde: ‘O, wat een dag was dat! Ik kan hem niet beschrijven, ik spreek er vrijwel nooit over; het is bijna een té heilige openbaring om er woorden aan te geven. Paulus ondervond ook iets, waarover hij veertien jaar niet sprak. Ik kan alleen maar zeggen dat God Zich aan mij openbaarde en ik had zo’n sterke ervaring van zijn liefde, dat ik Hem vroeg zijn hand van mij af te houden om staande te blijven. Ik ging weer spreken. De preken waren niet anders dan vroeger, ik verkondigde geen nieuwe waarheden en toch kwamen er honderden tot geloof. Ik zou werkelijk niet willen terugkeren naar de tijd vóór die heerlijke ervaring, al zou je me de wereld willen geven – het zou een stofje zijn op een weegschaal.’
Dwight L. Moody is misschien wel de grootste evangelist geweest die ooit geleefd heeft. In veertig jaar tijd won hij miljoenen zielen, stichtte drie christelijke scholen, startte een christelijke uitgeverij en een conferentiecentrum en inspireerde duizenden predikers en evangelisten om mensen tot geloof te brengen en opwekkingen te starten. Kortom: Moody wandelde in grote autoriteit.
Het is mijn gebed dat jij door het lezen van dit boek sleutels zult ontvangen om te groeien in autoriteit!