Helden_Logo_001.svgAls er in onze tijd ergens gebrek aan is, dan is het aan moedige mensen. Mensen die iets durven. Die een stap verder durven te gaan dan wat de meesten normaal vinden. Mensen die risico durven te lopen. Mensen die niet gelijk opgeven, die, als het moet, smaad durven lijden. Deze maatschappij heeft ‘helden’ nodig. Een held is iemand die ondanks tegenstand, moeilijke omstandigheden, tegenslag, gevaar, gevoelens van zwakte en angst, moed toont, bereid is tot zelfopoffering en ondanks alles doorgaat. Een held geeft niet op!

Eén van mijn helden is de apostel Paulus. Als Paulus op weg is van Griekenland naar Jeruzalem, maakt hij een tussenstop in Milete, om daar de oudsten van de gemeente te Efeze te ontmoeten en afscheid van ze te nemen. Hij houdt een toespraak waarin hij o.a. het volgende zegt: ‘Nu ben ik op weg naar Jeruzalem , gedreven door de Geest, zonder te weten wat me daar te wachten staat, behalve dan dat de heilige Geest me in iedere stad verzekert dat gevangenschap en vervolgingen mijn deel zullen zijn.’ (Handelingen 20:22-23)

Als Paulus deze woorden spreekt, dan heeft hij al behoorlijk wat tegenslag in zijn leven meegemaakt. Kort na zijn bekering wordt er twee keer een aanslag op zijn leven beraamt. (Handelingen 9)
Tijdens zijn eerste zendingsreis moet hij een aantal keren uit een plaats wegvluchten omdat woedende Joden hem wat willen aandoen. Eén keer is hij te laat. Hij wordt gestenigd en in de veronderstelling dat hij dood is wordt hij uit de stad gesleept en voor dood achtergelaten. (Handelingen 14)
Op zijn tweede zendingsreis moet hij ook een aantal keren vluchtten voor zijn leven. Eenmaal, in Filippi, wordt hij gegrepen, zijn kleren worden van zijn lijf gesleurd en hij wordt met stokken in elkaar geslagen. Vervolgens wordt hij gevangen gezet in een kerker, met zijn voeten in een blok.
Ook zijn derde zendingreis loopt volgens hetzelfde patroon. Voordat hij in Milete de oudsten van Efeze ontmoet is hij opnieuw met de dood bedreigd. (Handelingen 20:3)

Ondanks al deze beproevingen, vervolgingen, aanslagen en tegenslagen bleef Paulus doorgaan. Hij gaf niet op!

Waarom niet?

Omdat Paulus zijn missie waard vond om voor te vechten, om voor te leven en voor te sterven: ‘Ik hecht echter niet de minste waarde aan het behoud van mijn leven, als ik mijn levenstaak maar kan voltooien en de opdracht uitvoeren die ik van de Heer Jezus ontvangen heb.’ (Handelingen 20:24)

In het boek ‘Maar uw land is schitterend ‘ van Alan Paton zegt de hoofdpersoon op een bepaald moment: ‘Als ik daar bovenkom, dan zal de grote rechter tegen mij zeggen: waar zijn je wonden. En als ik dan zeg dat ik er geen heb, zal hij zeggen was er dan niets om voor te vechten. Die vraag zal ik niet onder ogen durven zien…’

Waar zijn jouw wonden? Waar ben jij bereid voor om te vechten? Waar ben jij bereid voor om te leven en te sterven?

Paulus was bereid een hoge prijs te betalen. Hij gaf nooit op, hij bleef gaan voor zijn missie. Paulus was een held. Maar hij besefte heel goed dat dat dankzij God was. Hij schrijft over zichzelf: ‘Als er iemand zwak is, dan ben ik het wel.’ 2 Korintiërs 11:29

Maar hij schrijft ook de volgende woorden: ‘Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt. In mijn zwakheid ben ik sterk.’ 2 Korintiërs 12:9,10

Ook jij kunt een held zijn in de kracht van Christus!