Mijn vrede

17 juli 2017|Reacties uitgeschakeld voor Mijn vrede

Ze hadden zo’n goede tijd met Jezus gehad. Meer dan drie jaar lang was hij bij hen geweest en had hij voor hen gezorgd. Hij wist altijd elk probleem op te lossen. Toen ze in een enorme storm terecht waren gekomen, gebood hij de wind om te gaan liggen. Toen er eten tekort was, vermenigvuldigde hij het eten zodat iedereen genoeg had. Toen ze geld nodig hadden om belasting te betalen, stuurde hij Petrus erop uit om een goudstuk uit de bek van een vis te halen. En toen Petrus dreigde te verdrinken, redde hij hem. Jezus was er altijd voor hen. Maar op een dag veranderde alles. Jezus werd gevangengenomen, hij werd gemarteld en tenslotte ter dood gebracht door kruisiging. Degene die altijd elk probleem voor hen had opgelost, was er opeens niet meer. In paniek zijn ze na Jezus’ arrestatie weggevlucht. Uiteindelijk vinden ze een veilig onderkomen op de plek waar ze met Jezus het laatste avondmaal gevierd hadden. Maar wat zijn ze bang. Uit vrees voor de Joden hadden ze de deuren van hun verblijfplaats stevig vergrendeld. Wij hebben allemaal wel eens te maken met gevoelens van bezorgdheid en angst. Deze gevoelens kunnen ons volkomen beheersen. Ze kunnen onze gedachten gevangen houden en ervoor zorgen dat we onszelf ‘opsluiten’, net als de discipelen. Maar Jezus laat zich daar niet door tegenhouden. Hij loopt dwars door de gesloten deuren heen en staat opeens temidden van de discipelen. Hij zegt: ‘Ik wens jullie vrede!’ (Johannes 20:19) Deze woorden hebben een enorme impact. Deze woorden veranderen niét de omstandigheden waar de discipelen in terechtgekomen zijn, maar ze brengen wèl een innerlijke rust. Met deze woorden herinnert Jezus zijn discipelen aan woorden die hij eerder gesproken heeft. Nadat hij het laatste avondmaal met hen gevierd heeft, vertelt Jezus dat hij hen zal verlaten. En hij waarschuwt hen dat ze het zwaar te verduren zullen krijgen. Maar hij zegt ook: ‘Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij.’ (Johannes 14:1) en ‘Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.’  (Johannes 14:27) Mijn vrede - Jezus belooft zijn eigen vrede en dat is een andere soort vrede dan die de wereld biedt. Hij spreekt niet over een uiterlijke vrede, hij spreekt niet over de afwezigheid van oorlog, of de afwezigheid van moeilijkheden. Nee, hij spreekt over een heel ander soort vrede, een innerlijke vrede. Een vrede die niet gebonden is aan omstandigheden. Gods vrede stelt ons in staat om rustig te zijn temidden van moeilijkheden. Die vrede is er ook voor jou! As a synthetic fabric Chanel FlatsRebecca Minkoff Spring 2015 show presented [...]

Valt hier iets te vieren?

3 juli 2017|0 Comments

‘Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals; wees altijd verheugd.’ Filippenzen 4:4 Ik vind niet dat er altijd wat te vieren valt. Ik ben soms in omstandigheden waarin vreugde en blijdschap ver weg zijn. Toch zegt Paulus: ‘Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals; wees altijd verheugd.’ Deze woorden schrijft Paulus vanuit de gevangenis in Rome aan de gemeente te Filippi. Filippi was de eerste stad, die hij op het vaste land van Europa had bezocht en waar hij z’n eerste gemeente stichtte. Dat was na dat visioen wat Paulus in Troas had gekregen. In dat visioen zag Paulus een man uit Macedonië die hem toeriep: "Steek over naar Macedonië en kom ons te hulp." Paulus gehoorzaamde, stak over en ging als eerste naar Filippi, waar hij samen met Silas in de gevangenis kwam, lees maar na in Handelingen 16. Daar zit je dan. Kruip even in de huid van Paulus en Silas. Je hebt net een afranseling gehad. Er is met stokken op je ingebeukt. Je zit onder de blauwe plekken, wellicht zijn je ribben gekneusd. Je rug doet ontzettend pijn. Je weet niet hoe je moet zitten of liggen en je kunt je nauwelijks bewegen door die blokken. Daar wordt je niet bepaald vrolijk van, toch? Ik kan me zo voorstellen dat je wat ontmoedigd bent. Je bent uitgestapt voor God. Je hebt het evangelie gepreekt, iemand bevrijdt van een demon en wat is de beloning? Een geweldig pak slaag, vast in de gevangenis en een onzekere toekomst. Paulus en Silas zaten in een situatie waar je zou denken dat er weinig of geen reden voor een feest is. Maar rond middernacht zijn Paulus en Silas een feestje gaan vieren. Ze gingen lofliederen voor God zingen. Midden in de pijn en de ellende verblijden Paulus en Silas zich in God. Waarom? Omdat ze een wonder hebben beleefd? Omdat ze een genezing hebben meegemaakt? Omdat ze bevrijd zijn uit een moeilijke situatie? Omdat ze fijn gezegend zijn met een kapotte rug? Omdat hun omstandigheden zo fijn zijn? Nee, omdat ze vertrouwden op Gods kracht en uitkomst. Omdat ze vertrouwden dat God nog steeds met hen was! Vreugde is niet de afwezigheid van moeilijkheden of problemen, maar de aanwezigheid van Christus. Als je aan Paulus de vraag dus stelt: ‘Valt hier iets te vieren?’ Dan is zijn antwoord: Ja! Er is altijd wat te vieren. Deze Paulus, die zoveel heeft meegemaakt, belandt aan het einde van zijn leven in de gevangenis in Rome. Vanuit Rome schrijft hij dan de brief aan de gemeente te Filippi. En wat schrijft Paulus? ‘Tsjonge jonge, wat heb ik het zwaar gehad… en dan nu zo eindigen… waar heb ik dit aan verdiend?’ ‘Waar is God? Waarom grijpt Hij niet in?’ Nee, je vindt geen spoor van ontevredenheid of gemopper bij Paulus. Het thema van zijn brief is blijdschap! Paulus zegt dat er altijd wat te vieren valt. Er is altijd een reden om blij te zijn. In Romeinen 5 vers 3 zegt Paulus: ‘We prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende..’ [...]

Maar we zien Jezus

19 juni 2017|0 Comments

In Daniël 6 lezen we het bekende verhaal over Daniël die in de leeuwenkuil gegooid werd. Aan het eind van het verhaal staat: ‘Daniël werd uit de kuil getrokken, en hij bleek ongedeerd te zijn, want hij had op zijn God vertrouwd’ (Daniël 6:24). Ook David vertrouwde op God: ‘…ik stel al mijn vertrouwen op Uw goedheid en liefde. In mijn hart is vreugde omdat ik zeker weet dat U voor bevrijding zorgt. Ik wil een loflied voor de HERE zingen, want Hij helpt mij altijd’ (Psalm 13:6). Betekent dit dat we altijd bevrijd worden uit de leeuwenkuilen? Nee! Jakobus werd niet bevrijd uit zijn leeuwenkuil. Hij stierf in de gevangenis door onthoofding. Stefanus werd niet bevrijd uit zijn leeuwenkuil. Hij stierf door steniging. Soms begrijpen we niet waarom God het één wel doet en het ander niet. Probeer niet alles te begrijpen. Hebreeën 2:9 zegt: ‘Doch thans zien wij nog niet, dat hem alle dingen onderworpen zijn; maar we zien Jezus met heerlijkheid en eer gekroond.’ (NBG) We mogen vasthouden aan die vier prachtige woorden: 'maar we zien Jezus’. Christen zijn betekent leven met dat conflict. We zullen moeten leven met de realiteit dat we niet alles begrijpen. Dat is wat de Bijbel noemt, leven in geloof. We leven in vertrouwen op God en vertrouwen impliceert dat we niet alles begrijpen. Aanvaard dat we niet overal een antwoord op krijgen! Maar blijf op God vertrouwen! Daniël vertrouwde op God. Vanuit dat fundament van vertrouwen was hij ook vastbesloten om Gods wil te doen. Hij vertrouwde erop dat als hij Gods wil zou doen, hij dan altijd en hoe dan ook goed zou uitkomen. Vanuit dat fundament van vertrouwen bewaarde hij zijn hart. Hij kon zijn tegenstanders vergeven, omdat hij op God vertrouwde. Hij gaf het oordeel in vertrouwen over aan God. [...]

Geef de Heilige Geest de ruimte

12 juni 2017|0 Comments

Deze week de laatste teaser uit Autoriteit. Ik hoop dat je ervan genoten hebt! Jaren geleden vertelde een gemeentelid, genaamd Dick, mij het volgende verhaal. Gedurende een paar weken kwam er elke dag een mooie witte duif in zijn tuin. Dick had een voederplank voor vogeltjes in zijn tuin. Deze plank werd altijd druk bezocht en op een dag zag hij tussen de mussen, koolmezen en spreeuwen een witte duif. Deze duif kwam wekenlang elke dag naar de voederplank. Dick vond dat zo leuk dat hij besloot een mooi huisje op de plank te timmeren, dat groot genoeg was voor de duif. Dick is een kundig timmerman, dus het werd een heel fraai vogelhuisje. Toen het klaar was, zette Dick het in zijn tuin en deed wat voer in het huisje. Vol verwachting ging hij voor het raam zitten om te kijken wat de duif zou gaan doen. Na een poosje verscheen de duif en ging aarzelend het huisje binnen. Hij bleef even binnen en keek wat om zich heen. Maar al snel kwam hij weer naar buiten en vloog weg om nooit meer terug te komen. De heilige Geest is net als die duif. Hij wil graag ruimte ervaren en niet opgesloten worden in onze structuren. Hoe veel ruimte krijgt de heilige Geest in jouw levenshuis? Is Hij leidend of wil jij graag de leiding houden en bepalen welke rol de heilige Geest in jouw leven speelt? Je zult nooit je positie van autoriteit in de wereld kunnen innemen als je de heilige Geest niet uitnodigt om de leiding te nemen. De heilige Geest zal zich niet aan je opdringen. Hij is als een gentleman. Jij bepaalt dus de ruimte die Hij krijgt. Probeer de heilige Geest niet te begrenzen. Zet de heilige Geest niet vast en doof Hem niet uit. [...]

De Heilige Geest is onmisbaar

5 juni 2017|0 Comments

Vandaag de tweede teaser uit het derde deel van de trilogie: Autoriteit. Speciaal vanwege Pinksteren een stukje over de Heilige Geest: Stel je voor dat Jezus de aarde nooit verlaten had. Dat zou toch fantastisch zijn! Dan zou ik nu in een vliegtuig kunnen stappen om naar Israël te vliegen en Jezus gewoon kunnen opzoeken. Ik zou net als Maria aan zijn voeten kunnen zitten om ademloos naar Hem te luisteren. Ik zou in de gelegenheid zijn om Hem persoonlijk te spreken en wat vragen kunnen stellen over allerlei problemen en issues waar ik mee rondloop. En ik zou persoonlijk getuige kunnen zijn van de geweldige wonderen die Hij zou doen. Wat zou dat geweldig zijn! Maar ja, er is wel een klein probleempje. Er leven op dit moment naar schatting zo’n drie miljard christenen op aarde. En stel je voor dat de helft van al die christenen op hetzelfde moment op hetzelfde idee zou komen als ik. Dan kom ik er daar ter plekke achter dat ik achterin een gigantische rij moet aansluiten. ‘Er zijn nog 1.500.000.000 mensen voor u…’ De kans dat ik Jezus persoonlijk zou kunnen ontmoeten zou bijzonder klein zijn. En als ik dan na jaren wachten misschien toch aan de beurt zou zijn, dan kan ik maar een paar minuten met Jezus doorbrengen. Vandaar dat Jezus tegen zijn leerlingen zei: ‘Luister, dit is de waarheid: het is alleen maar goed voor jullie dat Ik wegga. Want anders kan jullie helper, de heilige Geest, niet komen. Ik zal Hem naar jullie toe sturen als Ik bij God ben’ (Joh. 16:7 BGT). Jezus stuurde de heilige Geest als zijn plaatsvervanger naar zijn leerlingen. Maar de heilige Geest kwam niet alleen voor de leerlingen, Hij is er ook voor ons. En het goede nieuws is dat we helemaal niet in de rij hoeven te staan. De heilige Geest is er altijd voor ons, Hij hoeft niet te slapen of te eten. Hij kan met alle drie miljard christenen tegelijkertijd een gesprek voeren! Onvoorstelbaar, maar waar. De heilige Geest doet zo veel. Hij is onze trooster, Hij pleit voor ons, Hij komt in ons wonen, Hij brengt ons de woorden van Jezus in herinnering, Hij onderwijst ons, Hij getuigt van Jezus, Hij wijst ons de juiste wegen en maakt ons bekend wat komen gaat. Hij geeft ons kracht, liefde, vruchten en gaven. De heilige Geest is de schatbewaarder, de beheerder van al Gods rijkdommen. Hij is degene die vanuit Gods overvloed aan ons doorgeeft wat we maar nodig hebben. Wij kunnen niet zonder de heilige Geest! Des te meer is het dan best verbazingwekkend dat de heilige Geest, de derde persoon van de Goddelijk drie-eenheid, voor veel christenen de grote onbekende is. De Bijbel is er heel duidelijk over dat een intieme relatie met Hem onmisbaar is en dat Hij een heel belangrijke rol in ons leven zou moeten spelen. Jezus kende de heilige Geest en Hij kon niet zonder Hem. De christenen in de eerste gemeente kenden de heilige Geest en zij konden niet zonder Hem. Zoals we al geconstateerd hebben, kenden zij de heilige Geest heel persoonlijk en werkte Hij krachtig door hen heen. Na de uitstorting van de heilige Geest met Pinksteren veranderden de leerlingen radicaal, hun onzekerheid en hun egoïsme hadden plaatsgemaakt voor het vuur en de kracht van de heilige Geest. [...]