Paradigma 1

14 augustus 2017|Reacties uitgeschakeld voor Paradigma 1

Een paradigma is de manier waarop je iets ziet, je mening, je referentiekader. Paradigma’s zijn net brillen. De brillenglazen die jij draagt bepalen hoe je kijkt naar jezelf, naar anderen en naar het leven in het algemeen. Soms merken we opeens dat we de verkeerde brillenglazen hebben. We hebben altijd op een bepaalde manier gedacht, een bepaalde mening gehad over iets of iemand en opeens ontdekken we dat we het mis hebben gehad. We blijken een persoon of een situatie volkomen verkeerd beoordeeld te hebben. Onze waarneming, waarvan we dachten dat het de waarheid was, blijkt niet juist te zijn. De Engelsen noemen dat een 'paradigm shift'. Opeens kijk je met hele andere brillenglazen. Dat kan je behoorlijk in verlegenheid brengen! Het volgende verhaal uit Readers Digest laat dat mooi zien. ‘Een vriendin van mij, die na een lang verblijf in Europa naar Zuid-Afrika terugkeerde, had wat tijd over op Heatrow Airport in Londen. Ze kocht een kop koffie en een pakje koekjes en sjokte met haar bagage naar een leeg tafeltje. Ze zat net de krant te lezen toen ze bij haar tafeltje iets hoorde ritselen. Van achter haar krant zag ze tot haar verbazing een goed geklede jonge man die haar koekjes stond op te eten. Ze wilde geen scène maken, dus ze reikte naar de tafel en pakte zelf ook een koekje. Er ging een minuut of wat voorbij. Meer geritsel. Hij pakte alweer een koekje. Toen ze aan het laatste koekje toe waren gekomen, was ze heel kwaad, maar ze wilde nog steeds niets zeggen. Toen brak de jongeman het koekje in tweeën, gaf de helft aan haar, at de andere helft op en vertrok. Even later, toen werd omgeroepen dat ze haar ticket moest laten controleren, was ze nog steeds woedend. Totdat ze haar handtas opende en daarin haar eigen pakje koekjes zag liggen. Ze had zijn koekjes opgegeten! Dit was echt wat je noemt een paradigm shift! Onze paradigma’s zijn vaak onvolledig, onnauwkeurig en soms zitten we er zelfs volkomen naast. Daarom moeten we oppassen om anderen te snel te oordelen of etiketjes op te plakken. We moeten oppassen om niet te snel onze mening te vormen over iets. Vanuit ons beperkte gezichtspunt zien we zelden het volledige beeld, en beschikken we zelden over alle feiten. The collection was a sampling of fall styles by numerous designers woolrich jassen Etiquette Tips for Game Show Contestants brian cornell's focus schedule on direct chanel espadrilles flatsThe 5 Most Retarded Causes People Are Actually Fighting For [...]

Vertrouwen in God!

1 augustus 2017|0 Comments

‘Houd dus goede moed, mannen, want ik stel vertrouwen in God en verwacht dat het zo zal gaan als me gezegd is.’ Handelingen 27:25 Paulus is gevangen genomen en wordt op een schip naar Rome gezet. Dan breekt er een hevige storm los. De storm is zo erg dat de opvarenden ten slotte alle hoop op redding verliezen. Dan staat Paulus op en zegt: ‘Ik stel vertrouwen in God...’ Vertrouwen betekent niet je zomaar blindelings overgeven, niet een onbezonnen ‘sprong in het diepe.’ Vertrouwen heeft alles te maken met de betrouwbaarheid van de persoon waaraan je jezelf toevertrouwt. Dat betekent dus dat je die persoon moet kennen. Jezus had een onbegrensd vertrouwen in God de Vader. Waarom? Omdat Hij de Vader kende. Hoe leer je iemand kennen? Door intiem met die persoon te zijn. Door een liefdesrelatie met hem te hebben. Jezus ging intiem om met de Vader: ‘Niemand heeft ooit God gezien; de eniggeboren Zoon, die aan de boezem des Vaders is, die heeft Hem doen kennen.’ Johannes 1:18 (NBG) Jezus kende de Vader. Hij was voortdurend dicht bij Zijn hart. Hij kende het karakter van de Vader als geen ander. Daarom vertrouwde Jezus Hem volkomen en was Hij nooit bang, bezorgd, in paniek, of wanhopig. Ditzelfde vertrouwen zien we in het leven van Paulus. Waar haalde hij dat vertrouwen vandaan? Paulus beschrijft zijn passie om God steeds beter te leren kennen in Filippenzen hoofdstuk 3. Hij had God steeds beter leren kennen en daarom wist hij dat God betrouwbaar was. Wil jij groeien in vertrouwen in God? Je gaat Hem meer vertrouwen als je Hem beter leert kennen. En om God beter te leren kennen zul je veel tijd met Hem moeten doorbrengen. Vergeet nooit: God is betrouwbaar. Als je jezelf aan Hem overgeeft, doe je dat vanuit de zekerheid dat Hij de hele wereld in Zijn hand houdt en dat er niets buiten Hem om gebeurt. [...]

Mijn vrede

17 juli 2017|Reacties uitgeschakeld voor Mijn vrede

Ze hadden zo’n goede tijd met Jezus gehad. Meer dan drie jaar lang was hij bij hen geweest en had hij voor hen gezorgd. Hij wist altijd elk probleem op te lossen. Toen ze in een enorme storm terecht waren gekomen, gebood hij de wind om te gaan liggen. Toen er eten tekort was, vermenigvuldigde hij het eten zodat iedereen genoeg had. Toen ze geld nodig hadden om belasting te betalen, stuurde hij Petrus erop uit om een goudstuk uit de bek van een vis te halen. En toen Petrus dreigde te verdrinken, redde hij hem. Jezus was er altijd voor hen. Maar op een dag veranderde alles. Jezus werd gevangengenomen, hij werd gemarteld en tenslotte ter dood gebracht door kruisiging. Degene die altijd elk probleem voor hen had opgelost, was er opeens niet meer. In paniek zijn ze na Jezus’ arrestatie weggevlucht. Uiteindelijk vinden ze een veilig onderkomen op de plek waar ze met Jezus het laatste avondmaal gevierd hadden. Maar wat zijn ze bang. Uit vrees voor de Joden hadden ze de deuren van hun verblijfplaats stevig vergrendeld. Wij hebben allemaal wel eens te maken met gevoelens van bezorgdheid en angst. Deze gevoelens kunnen ons volkomen beheersen. Ze kunnen onze gedachten gevangen houden en ervoor zorgen dat we onszelf ‘opsluiten’, net als de discipelen. Maar Jezus laat zich daar niet door tegenhouden. Hij loopt dwars door de gesloten deuren heen en staat opeens temidden van de discipelen. Hij zegt: ‘Ik wens jullie vrede!’ (Johannes 20:19) Deze woorden hebben een enorme impact. Deze woorden veranderen niét de omstandigheden waar de discipelen in terechtgekomen zijn, maar ze brengen wèl een innerlijke rust. Met deze woorden herinnert Jezus zijn discipelen aan woorden die hij eerder gesproken heeft. Nadat hij het laatste avondmaal met hen gevierd heeft, vertelt Jezus dat hij hen zal verlaten. En hij waarschuwt hen dat ze het zwaar te verduren zullen krijgen. Maar hij zegt ook: ‘Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij.’ (Johannes 14:1) en ‘Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.’  (Johannes 14:27) Mijn vrede - Jezus belooft zijn eigen vrede en dat is een andere soort vrede dan die de wereld biedt. Hij spreekt niet over een uiterlijke vrede, hij spreekt niet over de afwezigheid van oorlog, of de afwezigheid van moeilijkheden. Nee, hij spreekt over een heel ander soort vrede, een innerlijke vrede. Een vrede die niet gebonden is aan omstandigheden. Gods vrede stelt ons in staat om rustig te zijn temidden van moeilijkheden. Die vrede is er ook voor jou! As a synthetic fabric Chanel FlatsRebecca Minkoff Spring 2015 show presented [...]

Valt hier iets te vieren?

3 juli 2017|0 Comments

‘Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals; wees altijd verheugd.’ Filippenzen 4:4 Ik vind niet dat er altijd wat te vieren valt. Ik ben soms in omstandigheden waarin vreugde en blijdschap ver weg zijn. Toch zegt Paulus: ‘Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals; wees altijd verheugd.’ Deze woorden schrijft Paulus vanuit de gevangenis in Rome aan de gemeente te Filippi. Filippi was de eerste stad, die hij op het vaste land van Europa had bezocht en waar hij z’n eerste gemeente stichtte. Dat was na dat visioen wat Paulus in Troas had gekregen. In dat visioen zag Paulus een man uit Macedonië die hem toeriep: "Steek over naar Macedonië en kom ons te hulp." Paulus gehoorzaamde, stak over en ging als eerste naar Filippi, waar hij samen met Silas in de gevangenis kwam, lees maar na in Handelingen 16. Daar zit je dan. Kruip even in de huid van Paulus en Silas. Je hebt net een afranseling gehad. Er is met stokken op je ingebeukt. Je zit onder de blauwe plekken, wellicht zijn je ribben gekneusd. Je rug doet ontzettend pijn. Je weet niet hoe je moet zitten of liggen en je kunt je nauwelijks bewegen door die blokken. Daar wordt je niet bepaald vrolijk van, toch? Ik kan me zo voorstellen dat je wat ontmoedigd bent. Je bent uitgestapt voor God. Je hebt het evangelie gepreekt, iemand bevrijdt van een demon en wat is de beloning? Een geweldig pak slaag, vast in de gevangenis en een onzekere toekomst. Paulus en Silas zaten in een situatie waar je zou denken dat er weinig of geen reden voor een feest is. Maar rond middernacht zijn Paulus en Silas een feestje gaan vieren. Ze gingen lofliederen voor God zingen. Midden in de pijn en de ellende verblijden Paulus en Silas zich in God. Waarom? Omdat ze een wonder hebben beleefd? Omdat ze een genezing hebben meegemaakt? Omdat ze bevrijd zijn uit een moeilijke situatie? Omdat ze fijn gezegend zijn met een kapotte rug? Omdat hun omstandigheden zo fijn zijn? Nee, omdat ze vertrouwden op Gods kracht en uitkomst. Omdat ze vertrouwden dat God nog steeds met hen was! Vreugde is niet de afwezigheid van moeilijkheden of problemen, maar de aanwezigheid van Christus. Als je aan Paulus de vraag dus stelt: ‘Valt hier iets te vieren?’ Dan is zijn antwoord: Ja! Er is altijd wat te vieren. Deze Paulus, die zoveel heeft meegemaakt, belandt aan het einde van zijn leven in de gevangenis in Rome. Vanuit Rome schrijft hij dan de brief aan de gemeente te Filippi. En wat schrijft Paulus? ‘Tsjonge jonge, wat heb ik het zwaar gehad… en dan nu zo eindigen… waar heb ik dit aan verdiend?’ ‘Waar is God? Waarom grijpt Hij niet in?’ Nee, je vindt geen spoor van ontevredenheid of gemopper bij Paulus. Het thema van zijn brief is blijdschap! Paulus zegt dat er altijd wat te vieren valt. Er is altijd een reden om blij te zijn. In Romeinen 5 vers 3 zegt Paulus: ‘We prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende..’ [...]

Maar we zien Jezus

19 juni 2017|0 Comments

In Daniël 6 lezen we het bekende verhaal over Daniël die in de leeuwenkuil gegooid werd. Aan het eind van het verhaal staat: ‘Daniël werd uit de kuil getrokken, en hij bleek ongedeerd te zijn, want hij had op zijn God vertrouwd’ (Daniël 6:24). Ook David vertrouwde op God: ‘…ik stel al mijn vertrouwen op Uw goedheid en liefde. In mijn hart is vreugde omdat ik zeker weet dat U voor bevrijding zorgt. Ik wil een loflied voor de HERE zingen, want Hij helpt mij altijd’ (Psalm 13:6). Betekent dit dat we altijd bevrijd worden uit de leeuwenkuilen? Nee! Jakobus werd niet bevrijd uit zijn leeuwenkuil. Hij stierf in de gevangenis door onthoofding. Stefanus werd niet bevrijd uit zijn leeuwenkuil. Hij stierf door steniging. Soms begrijpen we niet waarom God het één wel doet en het ander niet. Probeer niet alles te begrijpen. Hebreeën 2:9 zegt: ‘Doch thans zien wij nog niet, dat hem alle dingen onderworpen zijn; maar we zien Jezus met heerlijkheid en eer gekroond.’ (NBG) We mogen vasthouden aan die vier prachtige woorden: 'maar we zien Jezus’. Christen zijn betekent leven met dat conflict. We zullen moeten leven met de realiteit dat we niet alles begrijpen. Dat is wat de Bijbel noemt, leven in geloof. We leven in vertrouwen op God en vertrouwen impliceert dat we niet alles begrijpen. Aanvaard dat we niet overal een antwoord op krijgen! Maar blijf op God vertrouwen! Daniël vertrouwde op God. Vanuit dat fundament van vertrouwen was hij ook vastbesloten om Gods wil te doen. Hij vertrouwde erop dat als hij Gods wil zou doen, hij dan altijd en hoe dan ook goed zou uitkomen. Vanuit dat fundament van vertrouwen bewaarde hij zijn hart. Hij kon zijn tegenstanders vergeven, omdat hij op God vertrouwde. Hij gaf het oordeel in vertrouwen over aan God. [...]